یه خاطره: یه قلبه کوچولو

امروز اول 1مرداد ماه نودویک وبه عبارتی 2رمضان، ماه مهمانیه خداست! خداوند امروز صبح حوالی ساعت یازده بود که یه نقطه ی کوچولوی تپنده رو مهمون چشمهای من وبابا مرتضی ویه نور روشن وفروزنده بنام عشق رو مهمون قلبهامون کرد!نوری که تلالو اون به چشمهامون روشنی وبه روحمون قدرت بخشید!

خدایا به حق این روز های عزیز ومبارک... این قلب کوچولو رو تا سالهای سال ، پاینده وتپنده بدار! صاحب این قلب رو انسانی خوش سیرت وخوش صورت...خوش عاقبت وخوش روزی...خوش اقبال وخوش گفتار قرار بده!ومن وهمسرم رو مادر وپدر لایقی قرار بده!

مسافر کوچولوی دله مامان: تازه یه چیزه دیگه!!!دکتر داشت به بابا مرتضی می گفت تو موارد نادر بعضی بچه ها تو این سن یعنی حدود نه هفته حرکت میکنند. دکتر داشت اینو میگفت که یهو با یه هیجان خاصی بلند گفت: بچه داره حرکت میکنه....یه حرکت! دو حرکت! سه حرکت! ببینید...!

خدایا شکرت...به قلبم آگاهی ومیدونی عمیقا قاصرم ازینکه شکرت رو بجا بیارم!

فقط از خودت میخوام که منو لایق مادر بودن قرار بدی واین قلب تپنده رو تا سالهای سال برام حفظش کنی!

1مرداد نودویک

ساعت 12 وچهادر دقیقه ظهر